وصیت‌نامه شماره ۳۱ نهج‌البلاغه، که در زمان بازگشت امام از جنگ صفین و در سن ۳۵ سالگی امام حسن علیه‌السلام نوشته شده است، ابعاد مختلفی دارد که برای جوانان بسیار مفید است. در این وصیت‌نامه، امام به مهم‌ترین چالش‌ها و سؤالات جوانان به‌صورت علمی و منطقی پاسخ می‌دهد.
یکی از بخش‌های کلیدی این وصیت‌نامه، توصیه‌های ابتدایی حضرت است که شامل سه نکته اساسی می‌شود: 1. تقوای الهی 2. اکتفای به انجام واجبات 3. پیروی از گذشتگان و صالحان
امام با اشاره به دلایل پیروی از گذشتگان، یادآور می‌شوند که آن‌ها امور را به دقت بررسی کرده و از منکرات دوری جسته‌اند. علاوه بر این، ایشان بر اهمیت یادگیری با رویکرد تفکر و تأمل تأکید کرده و هشدار می‌دهند که فرد نباید به دام شبهات بیفتد.
در ادامه، امام بر نزدیکی به خداوند و طلب توفیق از او تأکید دارند و توصیه می‌کنند که افراد باید از شائبه‌های مختلف دوری کنند تا به آرامش ذهنی و قلبی دست یابند. هرچند اگر فردی پس از این مراحل، هنوز تمایلی به ادامه داشته باشد، امام با هشدار درباره گمراهی، توقف در این مسیر را پیشنهاد می‌دهند.
این وصیت‌نامه نه‌تنها به‌عنوان یک راهنمای عملی برای جوانان عمل می‌کند، بلکه دغدغه‌های عمیق امام برای هدایت و رشد معنوی آن‌ها را نیز نشان می‌دهد.